عجم زنده کردم بدین پارسی ...

فاطمه. ح. نیکتا
سال ها از آتش کشیدن شهر پارسه ( تخت جمشید ) به دست اسکندر می گذرد .
سال ها از دو قرن سکوت ما می گذرد .
سال ها از حمله مغول به ایران می گذرد .
سال هااز بذل و بخشش های ناصری گذشته.
سال ها از قرار داد ترکمان چای می گذرد .
سال ها از زمانی که مادام" دیولافوآ" ها به ایران می آمد و آثار باستانی ما را قطعه قطعه می کردند تا بتوانند به همراه خود به پاریس ببرند می گذرد.
سال ها از زمانی که فرانسوی ها ، از آجرهای چندین هزار ساله ی آپادانای داریوش برای خود قلعه بسازند ، می گذرد.
ولی گویی ؛ تارارج این مرز و بوم را حد و اندازه  نیست .
امروز مولانای ما ترکیه ای شده است .
امروز حافظ ما ، با کلام شیوای پارسی اش ، عرب شده است .
شاید بعد از این همه تاراج کمی حساس تر شدن عاقلانه باشد ، کمی سخت گیرتر شدن ، کمی متعصب تر بودن و شاید زمانی رسیده است که باید از رخوت و سستی خود بیرون آییم و از این خواب که این بار بیش از حد طولانی شده است بیدار شویم .
به همین منظور دومین یادواره بزرگداشت فردوسی شاعر اسطوره و عرفان در26و27 اردیبهشت ماه در کاخ نیاوران برگزار شد که در طی دو روز، فردوسی و شاهنامه مورد بحث وبررسی قرار گرفت و اساتید و هنرمندان بزرگواری که طی سال های متوالی به معرفی این افتخار ملی ، فردوسی بزرگ، پرداخته بودند مورد تقدیر و تشکر قرار گرفتند .
آنچه در این همایش به چشم می خورد حضور همیشگی جوانان مشتاق این مرزو بوم بود که ما را در مورد آینده امیدوارتر می کرد.
این همایش در روز پنجشنبه 26 اردیبهشت در ساعت 3 بعد از ظهر شروع به کار کرد .
پنجشنبه ، روز آغازین همایش :
از آغاز بیننده متوجه می شد که امروز با چیزی متفاوت برخورد خواهد کرد ؛ آغازین همایش سرود ملی بود ولی اینبار خوانندگان این سرود کودکانی 5 الی 6 ساله بودند نوید بخش فردای روشن این مرز و بوم.
در طی سخنرانی دکتر محمودی بختیاری آنچه مورد بحث قرار گرفت مطلبی ناب ، جدید و در عین حال واقعی بود که کمتر بدان پرداخته شده "عرفان فردوسی" !
شاهنامه خوان جوانی به نام سیاوش معینی داستان ایرج را از شاهنامه خواند که آهی از اعماق جان وشادی ای از ته دل برای آدمی به ارمغان می آورد ، آه از اینکه چرا سالیان سال از این فرهنگ اصیل خود دور بوده ایم و شادی از اینکه باز می بینیم آنچه را سالیان سال به فراموشی سپرده بودیم .
سخنرانان بعدی از جمله دکتر مصطفی بادکوبه ای به بررسی حقوقی پرداختند که عمری طولانی به بلندای تاریخ از فردوسی انکار شده بود . مدحیه ها و هجویه های فردوسی در مقام سلطان محمود ! سئوال اساسی اینکه آیا زمانی که فردوسی از دنیا میرفته و سال های پایانی عمر خود را می گذرانده اصلاَ شخصی به نام سلطان محمود غزنوی وجود داشته است یا خیر ؟
نمایشی پرمخاطب در حیاط کاخ نیاوران به اجرا در آمد؛بس زیبا و همچون بقیه کارهایی که در این همایش صورت گرفته بود هدفمند ؛ زنده کردن روحیه خودباوری در میان ایرانیان ، و اینکه هنوز هستیم و آرش هایی در این مرز بوم ، آری ما همه آرشیم فقط کمی فراموش کرده ایم .
دکتر حسن امین سردبیر نشریه حافظ، فردوسی را وجدان ناخودآگاه ملت ایران دانست و بیان کرد اگر ما فردوسی نداشتیم امروز سعدی و حافظی نیز نداشتیم .
نمایش قطعه هایی از اپرای عروسکی  آقای بهروز قریب پورکه در چندین وچند کشور اکران شده بود وبه زودی در ایتالیا به روی پرده می رفت ودرنهایت؛ تقدیر و تشکر از این هنرمند .
درپایان روز آغازین همایش گروه های موسیقی جوانی  ایفای دین کردند  آری ؛ از فردوسی خواندند ، رستم و سهراب ، که نوید فردایی روشن، از ارق ملی جوانان این مرز بوم به بزرگانشان وهمچنین آینده ای روشن بر موسیقی اصیل این خاک را می دادند .
آدینه روز ، روز دوم همایش :
آنچه امرزو را متفاوت می کرد، حضور استاد مسلم موسیقی ایران" استاد شهرام ناظری "بود. استاد اینبار نیز همگان را شگفت زده کردند قطعه ای جدید از کارشان، از داستان بیژن و منیژه، در این همایش اکران شد. و اینبار از فردوسی بزرگ خواندند چیزی که به قول خود استاد حداقل در این صد وپنجاه سال اخیر مورد بی مهری اساتید آواز ایران قرار گرفته بود. آری، این کار مقدمه ای خواهد بود برشاهنامه  خوانی نوین در ایران .
دکتر هرمز رحیمیان همچنان که از ادیبی راستین انتظار می رود به گفته هایی که با سوء گیری به فردوسی نسبت می دهند پرداخت ، نه، هرگز نمی توان فردوسی را که از زن به عنوان ماه روی، مهربان یار ، بت خوب چهر و سرو روی یاد می کند ، زن ستیز نامید ؟ 
توران بهرامی حقوقدان و چکامه سرا، فردوسی را پاسدار آیین ها و مراسم ایرانی خواند که مفاهیم را در  آنچنان کلام شیوایی ارائه کرده که حتا پس از گذشت قرون متمادی همچنان ما ایرانیان آن را بدون نیاز به واژه نامه درک می کنیم.
اجرای مراسم زیبای رقص کردی ،توسط تعدادی از کردهای ایران زمین از وفادارترین مردمان این کشور به فردوسی و فرهنگ حماسی او یکی دیگر از جاذبه های این همایش بود.
سخنرانی استاد بادکوبه ای ، همچنان که استاد از روز قبل قول داده بودند آدینه روز را به شعرخوانی پرداختند.
محمد میرشکرایی در سخنرانی خود به اهمیت شاهنامه در ساخت هویت ایرانی پرداخت.
این همایش در حالی پایان می یافت که به شرکت کنندگان آن، دید تازه ای از ایران ،فردوسی ، شاهنامه و آنچه تاریخ درباره آن به حق و نا حق بیان داشته بود می داد.
در آخر؛ حق ناشناسی می دانم که به الیکا بقایی و  گروه و جوانان پرشوری که برگزار کننده این همایش بودند اشاره نکنم ؛ این بار نیز انجمن فرهنگی بیستون در راستای اهداف ایران دوستانه خود خوش درخشید.این همایش بوسیله ی انجمن فرهنگی بیستون و گنجینه ی نقش جهان و یاری گری دو هفته نامه ی امرداد و چند انجمن دیگر در دو روز فراموش نشدنی به انجام رسید به امید حرکت های اثربخش دیگر، در ایران عزیز.

  
نویسنده : محسن قاسمی شاد ; ساعت ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٢٧